0197

⬢⬢⬢

ตอนที่ 197 วิญญาณเฟิ่งตื่นรับรุ่งอรุณ วางหมากคอยท่านมา

คลื่นความเคลื่อนไหวที่กำเนิดจากส่วนลึกของแดนทอดเทพสายนั้น มิได้สลายไปตามความสงบเงียบของถ้ำหินย้อย

มันเปรียบประดุจสายลมไร้ลักษณ์ พัดผ่านทุ่งรกร้างอันเงียบงัน ข้ามผ่านหุบเหาสีดำทมิฬ ละเลยซึ่งระยะห่างแห่งห้วงมิติ

นี่คือเสียงเพรียกหาจากต้นกำเนิดเดียวกัน

คือหัวใจแห่ง “หวง” และเมล็ดพันธุ์แห่ง “เฟิ่ง” ที่ได้หวนมาบรรจบกันเป็นครั้งแรกหลังก้าวข้ามกาลเวลาอันยาวนานถึง 300 ปี

……

หุบเขาผีร่ำไห้

หมอกดำที่มิเคยจางหายไปตลอดทั้งปี ในวันนี้กลับดูกระสับกระส่ายปั่นป่วนเป็นพิเศษ

บ่อโลหิตที่ก้นหุบเขาซึ่งแห้งเหือดไปเนิ่นนานแล้ว ยามนี้กลับผุดฟองอากาศดังปุด ๆ ขึ้นมา