0188

⬢⬢⬢

ตอนที่ 188 ชาเฝื่อนคำลวง อัครมหาเสนาบดีกินข้าวเบ้นอย่างองอาจ

ภายในโถงใหญ่หินออบซิเดียน แสงสว่างสลัวรางยิ่งนัก

ที่นี่ไร้ซึ่งหน้าต่าง มีเพียงตะเกียงนิรันดร์ที่หลอมสร้างจากเงินจมใต้สมุทรลึกไม่กี่ดวง สาดประกายแสงเย็นเยียบยะเยือกออกมาแผ่วเบา

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวดินเก่าเก็บ นั่นเป็นกลิ่นอายจำเพาะที่ฝังลึกอยู่ใต้พิภพมาเนิ่นนานปี แม้จะเจือปนด้วยกลิ่นกำยานจันทน์จาง ๆ ทว่าก็มิอาจกลบกลิ่นเหม็นเน่าผุพังนั้นได้

โถงใหญ่โล่งกว้างอย่างยิ่ง นอกจากเสาหินต้นมหึมาไม่กี่ต้นแล้ว ก็มีเพียงเก้าอี้หินตัวหนึ่งที่อยู่บนสุด กับที่นั่งรับรองแขกอีกไม่กี่ตัวที่จัดวางไว้สองฟากฝั่งด้านล่าง

ทุกสิ่งล้วนเป็นสีดำ

พื้นศิลาดำ ผนังสีดำ เก้าอี้สีดำ

โทนสีอันน่าอึดอัดเช่นนี้ เพียงย่างกรายเข้ามาก็ทำให้ผู้คนรู้สึกแน่นหน้าอก ราวกับมีศิลาขนาดยักษ์กดทับอยู่กลางดวงใจ

หลิวชิงซานเดินนำอยู่เบื้องหน้า นำพาซูชิงและกู้เซียงมายังตำแหน่งประธานทางฝั่งซ้าย