0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 ตื่นจากฝันถ้ำหนาวเป่ยอวี้อันเยียบเย็น พลันแปรเปลี่ยนความคนึงหาเป็นใจมรรค

ใต้พิภพแห่งแดนเหนือไร้ซึ่งแสงสว่าง

ที่นี่มีเพียงความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด และโซ่สำริดห้าเส้นที่ติดยันต์ผนึกเอาไว้

ซูฉางอันลืมตาขึ้น

ชั่วขณะนั้น นางรู้สึกเลื่อนลอยอยู่บ้าง

ปลายจมูกคล้ายยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเย็นเยียบของดอกสารภีในตำหนักกว่างหาน ริมหูราวกับยังได้ยินเสียงหยดเลือดติ๋ง ๆ ที่ร่วงหล่นลงบนแท่นบูชา

รวมถึงเสียงหัวใจเต้นอันงุ่มง่ามของเจ้าเสือโง่ตัวนั้น

“เคร้ง”

นางขยับนิ้วมือ