0133

⬢⬢⬢

ตอนที่ 133 ชาดกลางฝ่ามือลวกฝันเก่า ดาบหักหลอมใหม่สังหารเก้าสวรรค์ (ตอนเพิ่มบทที่หนึ่ง)

สายลมแห่งทุ่งร้างเป่ยอวี้มักอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวสนิมเหล็กเสมอ

ที่แห่งนี้พฤกษาบางตา โขดหินระเกะระกะ มีเพียงสัตว์อสูรที่ดุร้ายอำมหิตที่สุดเท่านั้นจึงจะเพ่นพ่านอยู่ในแดนทุรกันดารเช่นนี้

แรดนอเดียวตัวหนึ่งทั่วร่างปกคลุมด้วยเกล็ดดำทมิฬชนหินยักษ์จนแหลกละเอียด พลางส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนเจียนตาย

ร่างอันมหึมาของมันล้มตึงลงเสียงดังกึกก้อง ปลุกฝุ่นผงขุ่นมัวคลุ้งตลบไปทั่ว

ไป๋อินยืนอยู่ข้างซากศพ

เขาเปลือยท่อนบน มัดกล้ามเนื้อที่แต่เดิมกำยำแน่นตึงบัดนี้เต็มไปด้วยรอยแผลเก่าใหม่สลับซับซ้อน

หยาดฝนไหลรินลงมาตามเส้นผมขาวซีดของเขา ผสมปนเปกับโลหิตร้อนลวกของสัตว์อสูร ชะล้างผิวพรรณอันขาวเผือดจนเกิดเป็นรอยทางสีแดงฉานบาดตา

ในมือของเขากำดาบหักเล่มนั้นไว้แน่น