0096

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 กายาทรราชเผาผลาญโลหิต ผู้ใดกันแน่คือเยาวจอมสรรพสิ่ง

เฉินเทียนโย่วพิงเสาหิน แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง โลหิตไหลหยดจากมุมปากลงบนชุดคลุมยาวสีขาว ย้อมเป็นรอยสีแดงฉานบาดตา

เขาเงยหน้าขึ้น มองดูร่างที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องบน

กาลก่อน พี่ชายที่เขาเห็นเป็นเพียงมดปลวกผู้นี้ กระทั่งคุณสมบัติที่จะให้เขามองตรง ๆ ยังไม่มี ทว่ายามนี้ มดปลวกตัวนี้กลับถือกระบี่ผุพังเล่มหนึ่ง เหยียบย่ำความทะนงตนของเขาไว้ใต้ฝ่าเท้าอย่างย่ำยี

“แค่ก แค่ก...”

เฉินเทียนโย่วไอเอาก้อนเลือดปนฟองออกมา พลันหัวเราะขึ้นมา

เสียงหัวเราะเปลี่ยนจากแผ่วต่ำกลายเป็นบ้าคลั่ง ก้องสะท้อนไปทั่วโถงใหญ่อันเวิ้งว้าง

“เฉินเสวียน เจ้าคิดว่าเจ้าชนะแล้วรึ”

เขาเกาะเสาหิน ยันกายลุกขึ้นยืนโซเซ ม่านตาที่เดิมทีเลื่อนลอยกลับมาเพ่งมองอีกครั้ง ภายในนั้นลุกโชนด้วยเปลวเพลิงที่แทบบ้าคลั่ง