0089

⬢⬢⬢

ตอนที่ 89 นักบำเพ็ญกายกล้ามโตกับมือสังหารกลัวสังคม โลกผู้บำเพ็ญเซียนนี้ชักจะไม่ชอบมาพากล

เรือวิญญาณของสำนักไท่ซ่างวั่งฉิงเป็นเรือหอหยกขาวขนาดมหึมา ลำเรือสลักค่ายกลป้องกันไว้เต็มเปี่ยม ยามแหวกผ่านม่านเมฆแม้แต่เสียงลมเพียงแผ่วเบาก็มิอาจเล็ดลอดเข้ามาได้

บนดาดฟ้าเรือ บรรดาศิษย์สายในต่างนั่งขัดสมาธิโคจรลมปราณ รีบเร่งใช้ช่วงเวลาสุดท้ายปรับสภาวะร่างกายให้พร้อมเพรียง

มีเพียงบริเวณหัวเรือเท่านั้นที่บรรยากาศแปลกประหลาดพิกล

ตั่งนุ่มปูทับด้วยเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวดุจหิมะตั้งขวางอยู่ตรงนั้น ซูฉางอันนอนตะแคงอยู่ด้านบน ในมือถือสมุดนิยายเล่มหนึ่ง ข้างเท้ามีเตาอุ่นผิงไฟอันประณีตวางอยู่

เฉินเสวียนนั่งอยู่ข้างตั่ง ในมือถือมีดเงินเล่มเล็ก กำลังจดจ่ออยู่กับการปอกผลไม้วิญญาณผลหนึ่งอย่างตั้งอกตั้งใจ

ผลไม้วิญญาณนั้นเปลือกบางน้ำชุ่มฉ่ำ หากไม่ระวังเพียงนิดน้ำหวานก็คงไหลเปรอะเปื้อนเต็มมือ

นิ้วมือของเฉินเสวียนเรียวยาวทรงพลัง มือที่ยามปกติกวัดแกว่งกระบี่สังหารคน ในยามนี้กลับนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด เปลือกผลไม้ถูกปอกเชื่อมต่อเป็นเส้นยาวเส้นเดียว หนาบางสม่ำเสมอกันยิ่งนัก

“อ้าปาก”