0073

⬢⬢⬢

ตอนที่ 73 ธรณีสูบกลืนสู่ปรโลก เศษวิญญาณนำทางเยือนตำหนักลึก

สายลมในหุบธารสงบนิ่งลงแล้ว

สิ่งที่เข้ามาแทนที่ คือกลิ่นเหม็นเน่าชวนคลื่นเหียนและเศษซากแขนขาขาดวิ่นที่ปลิวว่อนเต็มฟากฟ้า

เฉินเสวียนยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางกองซากศพ กระบี่หักในมือยังคงมีโลหิตสีดำหยดรินลงมาไม่ขาดสาย

ข้างเท้าของเขา “ศิษย์พี่สี่” ผู้ซึ่งเคยเป็นยอดฝีมือสายใน ศีรษะได้หลุดออกจากบ่า กลิ้งตกลงไปในแอ่งโคลนเน่า ดวงตาคู่นั้นที่มีเพียงตาขาวเบิกโพลงจ้องเขม็งไปยังท้องฟ้า ราวกับจนกระทั่งตายก็ยังไม่เข้าใจว่า เหตุใดตนจึงไม่อาจรับมือได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

บริเวณโดยรอบเงียบสงัดจนน่าพรั่นพรึง

หุ่นศพนับร้อยร่าง ภายในเวลาชั่วลัดนิ้วมือเพียงชาน้ำชาเดียว กลับล้มทอดร่างลงสิ้นแล้ว

ไร้ซึ่งการเข่นฆ่าอันดุเดือด ไร้ซึ่งการประลองยุทธ์อันสูสีคู่คี่

นี่คือการสังหารหมู่อยู่ฝ่ายเดียวโดยแท้จริง