เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 ลูกอกตัญญูใจพังปล่อยโฮกลางดึก มารดาจิ้งจอกปลอบลูกน้อยออนไลน์ (ตอนพิเศษเพิ่มตอนที่ 4)
ตะเกียงน้ำมันในถ้ำพำนักจวนเจียนจะมอดดับ ไส้ตะเกียงจับตัวเป็นตุ่มดำ เปลวไฟกะพริบไหววูบวาบอย่างเฉื่อยชา
ซูฉางอันนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงหิน ร่างกายห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมยาวสีดำตัวใหญ่กว่าขนาดตัวหลายเบอร์ ดูราวกับเด็กน้อยที่แอบขโมยเสื้อผ้าผู้ใหญ่มาสวมใส่
นางดึงขนสัตว์ตรงปกเสื้อคลุมเล่นอย่างเบื่อหน่าย พลางลอบคำนวณในใจว่าฤทธิ์ของโอสถแปลงกายนี้จะอยู่ได้อีกนานเท่าใด
เป็นมนุษย์สะดวกสบายกว่าเป็นจิ้งจอกจริง ๆ อย่างน้อยสองมือนี้ก็ยังแกะเม็ดสนกินได้อย่างคล่องแคล่ว
“เอี๊ยด...”
ประตูไม้ผุพังบานนั้นถูกผลักเปิดออก ลมและหิมะหอบพาเอาไอเย็นพัดกรูเข้ามาในทันที เกือบจะเป่าแสงตะเกียงอันน่าเวทนานั้นให้ดับลง
ซูฉางอันหดคอลง พลางอ้าปากคิดจะก่นด่าสักสองคำว่า “ไม่รู้จักปิดประตูด้านหลังหรืออย่างไร” ทว่าคำพูดมาถึงริมฝีปากก็ต้องกลืนกลับลงไป
เฉินเสวียนที่เดินเข้ามาดูผิดปกติอย่างยิ่ง