0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 54 หากมีชาติหน้า อย่าได้เป็นบัณฑิตอีกเลย

ซูชิงร่วงกระแทกพื้น กระดูกหักไปกี่ท่อนมิอาจล่วงรู้

เจ็บ ช่างมารดามันเถอะ เจ็บเหลือเกิน

นางอยากจะก่นด่า ทว่าพออ้าปากกลับกระอักโลหิตปนเศษชิ้นส่วนอวัยวะภายในออกมา

กู้เซียงที่อยู่ด้านข้างนอนสงบนิ่ง ปากแผลขนาดใหญ่ตรงหน้าอกแลดูน่าสะพรึงกลัว เลือดหลั่งรินจนแห้งเหือดไปนานแล้ว ร่างกายเย็นเฉียบประดุจก้อนเหล็ก

ซูชิงพลิกกายอย่างยากลำบาก ค่อย ๆ คลานเข้าไปหาทีละน้อย

ทุกคราที่ขยับ รอยร้าวบนร่างก็เพิ่มขึ้นหนึ่งสาย แสงสีทองพวยพุ่งออกมาจากรอยแยก นั่นคือวิญญาณเทพที่จวนเจียนจะแหลกสลาย

ในที่สุดนางก็คลานมาถึงข้างกายกู้เซียง ยื่นมือที่เปรอะเปื้อนคราบเลือดลูบไล้ใบหน้าของเขา

เย็นเยียบ