0044

⬢⬢⬢

ตอนที่ 44 กาลเวลาสงบงาม สมควรแต่งงานกันได้หรือยัง (เพิ่มหนึ่งตอน)

วสันตวาตะแห่งนครเทพพัดผ่านไปสามครา พัดพาให้ตะไคร่น้ำบนกำแพงเมืองหนาขึ้นอีกชั้น ทั้งยังพัดเป่าความไร้เดียงสาบนใบหน้าของกู้เซียงให้เลือนหายไปไม่น้อย

นครเทพในยามนี้ หากเอ่ยถึงกู้เซียงผู้รั้งตำแหน่งโย่วเฉียนตูยฺหวี่ซื่อแห่งสำนักตูฉา ผู้ใดบ้างจะไม่ยกนิ้วหัวแม่มือให้ แล้วค่อยด่าทอตามหลังอีกประโยคว่า “ไอ้ศิลาทั้งเหม็นทั้งแข็งก้อนนั้น”

สามปีมานี้ กู้เซียงอาศัยเพียงริมฝีปากและปราณเฮ่าเหรินทั่วร่างที่ไม่อาจตีให้แตกซ่าน เบื้องบนถวายฎีกาเอาผิดเชื้อพระวงศ์ญาติสนิท เบื้องล่างสอดส่องดูแลเรื่องหยุมหยิมขี้ประติ๋ว ดึงดันก่นด่าจนธรรมเนียมปฏิบัติของนครเทพกลับคืนสู่ความเที่ยงธรรมได้ถึงสามส่วน

กระทั่งสุนัขริมทางเมื่อเห็นผู้สวมอาภรณ์แดงชาดยังต้องหางจุกตูดเดินเลี่ยงไปทางอื่น

ยามเช้าตรู่ ภายในเรือนหลังน้อยอันเงียบสงบ ณ ลานด้านหลังของหอเซียนเมา

แสงตะวันสาดส่องผ่านซี่หน้าต่าง ทาบทาลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง

กู้เซียงสวมชุดตัวในสะอาดสะอ้าน ในมือคีบลั่วจื่อไต้แท่งหนึ่ง บนหน้าผากผุดเม็ดเหงื่อละเอียดผุดพราย ข้อมือสั่นระริกราวกับกำลังร่อนตะแกรง

“ไปทางซ้ายอีกนิด……ไอ้หยา สูงเกินไปแล้ว”