0039

⬢⬢⬢

ตอนที่ 39 การมีอาจารย์ผู้ทรงปัญญามันไม่ง่ายเลย

เขาเบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปยังคนทั้งสองที่เดินออกมาจากห้องลับ

คนทั้งสองนี้ไม่เพียงแต่เสื้อผ้าเรียบร้อย แม้แต่เส้นผมสักเส้นก็มิได้ยุ่งเหยิง

เจ้าคนทื่อกู้เซียงผู้นั้นยังคงพึมพำท่องตำราอยู่ตรงนั้น ส่วนซูชิงกลับมีสีหน้ารังเกียจพลางปัดแขนเสื้อ ราวกับเพิ่งไปเยือนคอกสุกรมาอย่างไรอย่างนั้น

“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!” หลี่เสวียนลุกพรวดขึ้นมา มือที่ชี้ไปยังซูชิงสั่นเทา “พวกเจ้า... พวกเจ้าเหตุใดจึงไม่เป็นอันใดเลย”

นั่นมันคือ ‘ยาปลุกพันทองราตรีเดียว’ เชียวนะ!

ของชั้นยอดที่ราชวงศ์แดนประจิมใช้เฉพาะ หากอย่าว่าแต่คนสองคนเลย ต่อให้ขังช้างศึกสองเชือกเข้าไปก็ยังต้องคลุ้มคลั่ง

คนทั้งสองนี้เหตุใดจึงเหมือนคนไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใดเช่นนี้

ซูชิงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้าง ยกขาไขว่ห้าง แล้วถือโอกาสยกกาน้ำชาบนโต๊ะรินน้ำให้ตนเองหนึ่งจอก