เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19 เจ้าไม่ได้เรื่อง ทั้งจนทั้งทึ่ม
“พี่ชายกล่าววาจาเช่นนี้ก็ไม่ถูกแล้ว”
ซูชิงตบพัดจีบลงบนโต๊ะ ไม่สนใจคราบไคลน้ำมันที่สะสมมานานหลายปีบนโต๊ะตัวนั้น โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย จ้องมองบัณฑิตตรงหน้าที่โกรธจนหน้าดำหน้าแดงด้วยรอยยิ้มตาหยี
“หากนางปีศาจจิ้งจอกนั่นดีเลิศปานนั้นจริง ไฉนจึงทอดทิ้งเจ้าเสือโง่ตัวนั้นเล่า หากข้าเป็นเสือตัวนั้น คงต้องขุดหลุมศพของนางขึ้นมาเฆี่ยนตีประจานร่างเป็นแน่”
“เจ้า... เจ้าช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!”
กู้เซียงโกรธจนมือสั่นเทา พู่กันขนกุดในมือแทบจะถูกเขาบีบจนหัก
เขาผุดลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน ทว่าเพราะเคลื่อนไหวรุนแรงเกินไป หัวเข่าจึงกระแทกเข้ากับขาโต๊ะ เจ็บปวดจนต้องแยกเขี้ยวแสยะปาก แต่ก็ยังคงตั้งท่าราวกับจะเอาชีวิตเข้าแลกกับซูชิง
“แม่นางซูทำไปด้วยคุณธรรมอันยิ่งใหญ่! เพื่อช่วยเหลือผู้คน! ปุถุชนคนธรรมดาเช่นเจ้าจะไปเข้าใจอันใดว่ารักลึกซึ้งผูกพันมั่นคงคือสิ่งใด เข้าใจหรือว่าการสละชีพเพื่อคุณธรรมคือสิ่งใด”
เขาพูดไปพลาง โบกมือคู่ที่เปรอะเปื้อนคราบหมึกไปมาในอากาศ น้ำลายแทบจะกระเซ็นรดใบหน้าของซูชิง