เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 เขาจับพิรุธได้ยังไงกัน?
เดาว่าประธานสยงคงเดินเข้าไปในห้องพักผ่อนส่วนตัวที่เชื่อมต่อกับห้องทำงาน ซูเฉินซิงชะโงกมองเข้าไปอีกสองสามที พลางนึกทึ่งในความไวของอีกฝ่ายที่ชิ่งหนีไปก่อน
เมื่อกี้ดูเวลาแล้ว ซูเฉินซิงไม่แน่ใจว่าลงไปถึงข้างล่างจะทันเวลาเริ่มไลฟ์ไหม ถ้าไม่ทัน คงต้องปล่อยให้เจียงเหวินเยี่ยนรับมือพายุอารมณ์ของคนดูตามลำพังอีกแน่
พอลงลิฟต์มาถึงชั้นที่พัก ซูเฉินซิงก็เกือบเดินชนโจวหมิงฮุยที่เดินจ้ำอ้าวราวกับเหาะมา
“ซิงเฉิน นายมาอยู่นี่ได้ไง?” โจวหมิงฮุยเบรกเอี๊ยดถอยหลังไปก้าวหนึ่ง พอเห็นหน้าคนมาชัดๆ ก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก
ฟังจากน้ำเสียงร้อนรนของพานวั่งโยว เลขาฯ ของประธานสยงก็ตอบอ้ำอึ้ง แถมยังโดนเจี่ยงเฟยหยางทักมาถามว่าประกาศในห้องไลฟ์มันคืออะไรกันแน่ เขายังนึกว่าซูเฉินซิงหายตัวไปจริงๆ เสียอีก
ซูเฉินซิงโดนถามกลับยิ่งงงหนักกว่าเดิม “หืม? หมายความว่าไง?”
“เดินไปคุยไปดีกว่า ไปห้องประชุมก่อน” โจวหมิงฮุยหมุนตัวกลับ ก้าวยาวๆ นำหน้าตรงไปยังห้องประชุมที่พานวั่งโยวกับเจียงเหวินเยี่ยนอยู่
ตลอดทางเดินสั้นๆ ซูเฉินซิงก็ได้รับรู้เรื่องที่เจียงเหวินเยี่ยนให้พานวั่งโยวกับโจวหมิงฮุยช่วยสืบข่าวของเขา
และที่สำคัญกว่านั้น ห้องไลฟ์ขึ้นประกาศลาหยุดไปแล้ว