เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 อยากจะกลืนซิงเฉินลงท้องไปเลยจริงๆ
ซูเฉินซิงงอนมาตั้งแต่ช่วงท้ายของไลฟ์ ลากยาวมาจนจบไลฟ์ พอกลับเข้ามาในห้องพักก็ยังทำแก้มป่องไม่หาย
เจียงเหวินเยี่ยนได้แต่เดินตามง้อมาตลอดทาง แต่ก็ยังง้อไม่สำเร็จ รอบนี้ทำซูเฉินซิงโกรธเข้าจริงๆ แล้ว
“อาจารย์ซิงเฉิน ซิงเฉินคนดี ผมผิดไปแล้ว ผิดไปแล้วจริงๆ ครับ” พอกลับถึงห้องพัก เจียงเหวินเยี่ยนก็ยิ่งได้ใจ เบียดตัวลงนั่งบนโซฟาเดี่ยวกับซูเฉินซิง กอดรัดฟัดเหวี่ยงไม่หยุด “ไม่กล้าทำอีกแล้วครับ จริงๆ นะ เชื่อผมเถอะ”
“นายยังจะ...” ซูเฉินซิงยันกำปั้นไว้กับไหล่เจียงเหวินเยี่ยน ดวงตาคลอหน่วยไปด้วยน้ำตา โดนแกล้งจนเกือบจะร้องไห้ “คนอื่นจะหัวเราะเยาะฉัน”
“ใครจะกล้าหัวเราะเยาะคุณครับ?” เจียงเหวินเยี่ยนกุมกำปั้นของซูเฉินซิง ดึงขึ้นมาอย่างอ่อนโยน แล้วจูบหลังมือเขาซ้ำๆ “ไม่มีใครหัวเราะเยาะคุณหรอก อย่างมากก็แค่ด่าผมว่าบ้ากามกล้าทำเรื่องลามก คนดูช่วยคุณด่าผมไปแล้วครับอาจารย์ซิงเฉิน”
ได้ยินแบบนั้น ซูเฉินซิงก็เบิกตากว้าง “พวกเขาด่านายจริงๆ เหรอ?”