เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 เชื่อมั่นในตัวฉันหน่อยสิ อาจารย์ซู
ไข่นกถูกวางไว้ตั้งแต่วันที่แปดในเกม จนกระทั่งบ่ายวันที่สิบ ลูกนกฮูกหนึ่งตัวและลูกนกแก้วอีกสองตัวถึงได้เจาะเปลือกไข่ออกมาลืมตาดูโลกเสียที
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ทั้งงู พังพอน จิ้งจอกแร็กคูน เพียงพอน อีกา และนกกางเขน ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันบุกเข้ามาไม่หยุดหย่อน ทำเอาคนและสัตว์ทั้งบ้านวุ่นวายกันจนแทบไม่ได้พักผ่อน
แต่สุดท้ายก็ปกป้องไข่นกอันล้ำค่าทั้งสามฟองเอาไว้ได้ และต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัวได้สำเร็จ
“ดีจริงๆ” เจียงเหวินเยี่ยนมองลูกนกน้อยทั้งสามตัวที่ส่งเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าวอยู่บนมือซิงเฉินด้วยน้ำตาคลอเบ้า
ใช้เวลาไม่ถึงสามวันก็ฟักลูกนกออกมาได้แล้ว ช่างโชคดีเหลือเกิน ขืนต้องรอถึง 25 วันจริงๆ พวกเขาคงเหนื่อยตายเพราะต้องรับมือกับพวกโจรขโมยไข่ทุกวันแน่
ทว่าจนถึงตอนนี้ เจียงเหวินเยี่ยนถึงเพิ่งนึกขึ้นได้
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เพื่อต้อนรับชีวิตใหม่ พวกเขาทำแค่ไล่พวกโจรขโมยไข่ไปเฉยๆ เลยไม่ได้แพ็กเกจรางวัลใหม่เลยสักชิ้น
ชวนให้รู้สึกว่างเปล่าเหมือนปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ชอบกล
แต่ซิงเฉินไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลยแม้แต่น้อย