เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 นายรังแกฉัน ฉันไม่อยากอยู่กับนายแล้ว
“อื้อ...”
“อ๊ะ!”
เสียงที่ดังลอดออกมาจากใต้ผ้าห่มเริ่มฟังดูน่าหวาดเสียวขึ้นเรื่อยๆ
คนที่นอนอยู่ด้านล่างพลิกตัวกลับขึ้นมาเป็นฝ่ายรุก กดอีกคนที่กำลังปั่นป่วนอยู่เอาไว้ใต้ร่างแทน
แต่เพราะอีกฝ่ายยังป่วยอยู่ เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่ใช้แรงไปมาก ตอนนี้จังหวะจึงเริ่มช้าลง
ทว่าเสียงครางแผ่วกลับฟังดูออดอ้อนและเย้ายวนยิ่งกว่าเดิม
“เหนื่อยหน่อยนะ” รสจูบอันดูดดื่มหยุดชะงัก ซิงเฉินกดเสียงให้ต่ำที่สุดจนแทบถูกเสียงครางใต้ผ้าห่มกลบมิด แต่เจียงเหวินเยี่ยนยังคงได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ
เมื่อครู่เจียงเหวินเยี่ยนทุ่มเทสุดกำลัง ตอนนี้หน้าผากจึงชื้นเหงื่อเล็กน้อย เขายันข้อศอกไว้ข้างหูซิงเฉินพลางหอบหายใจหนัก
เครื่องเล่นเสียงขนาดจิ๋วที่ซิงเฉินออกไปหยิบเข้ามายังคงทำหน้าที่สร้างบรรยากาศอยู่ข้างๆ อย่างซื่อสัตย์