เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ฉันจูบนายได้ไหม?
"เมื่อกี้มันเสียงอะไรกัน?" พอถูกส่งตัวกลับมายังโลกความเป็นจริง เจียงเหวินเยี่ยนก็ยังคงใจหายใจคว่ำ สัญชาตญาณบอกว่าพวกเขากำลังจะเผชิญกับอันตรายครั้งใหญ่อีกครั้ง
ซิงเฉินใช้นิ้วเรียวยาวคลึงขมับเบาๆ "ฟังดูเหมือนเสียงน้ำไหล แต่ไม่มีทางใช่แน่ หรือว่าสิ่งที่ไหลอยู่... คือทราย?"
ข้อสันนิษฐานนี้ฟังดูสมเหตุสมผล ทรายไหลในทะเลทรายเป็นเรื่องปกติมาก
เจียงเหวินเยี่ยนพยักหน้าเห็นด้วย "อืม คงไม่มีอันตรายอะไรหรอก งั้นรีบพักผ่อนกันเถอะ"
ทว่าซิงเฉินที่นอนแค่วันละสี่ชั่วโมงก็ตื่นมาสดชื่นเต็มร้อยกลับยังไม่อยากนอน เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะบอกว่าตัวเองต้องออกไปทำงานข้างนอก
"ทำงาน?" เจียงเหวินเยี่ยนไม่เข้าใจอย่างแรง ไม่รู้ว่าทำไมดึกดื่นป่านนี้แล้วยังมีคนอยากออกไปทำงานอีก "งั้นฉันไปเป็นเพื่อน"
ซิงเฉินส่ายหน้าอย่างเสียดาย "นายออกไปไม่ได้"
"นายต้องใช้คอมพิวเตอร์เหรอ?" เจียงเหวินเยี่ยนรีบถาม "งั้นเอาคอมพิวเตอร์เข้ามาทำข้างในสิ"
"แต่ข้างในนี้สัญญาณถูกตัดหมดเลยนะ"