เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 เรียบง่ายถึงจะมีความสุข
"เกิดอะไรขึ้น" เจียงเหวินเยี่ยนประคองฝ่ามือซิงเฉินไว้ ก้มลงมองอย่างระมัดระวัง
ฝ่ามือของเขาใหญ่กว่าซิงเฉินไปหนึ่งไซส์เต็มๆ เวลาประคองมือซิงเฉินไว้จึงดูเหมือนแก้วน้ำที่วางอยู่บนจานรอง โอบรับและเข้ากันได้พอดีเป๊ะ
แต่ตอนนี้ในสายตาของเจียงเหวินเยี่ยนมีเพียงฝ่ามือที่เขียวช้ำและรอยเลือดคั่งเป็นจ้ำๆ ของซิงเฉินเท่านั้น
"ไปโดนอะไรมาตอนสู้ใช่ไหม ฉันไม่น่าทิ้งนายไว้คนเดียวเลย เจ็บมากไหม"
เสี่ยวเทียนกับเสี่ยวฝูที่อยู่กับซิงเฉินตลอดเวลา "..."
เกาเฟยกับถู่ซิงที่ไปวางเพลิงแล้วกลับมาตามหาซิงเฉิน "..."
เจียงเหวินเยี่ยนยังไม่หยุดแค่นั้น ยังหันมาถามซิงเฉินอีกว่าตอนนี้ควรประคบเย็นหรือประคบร้อนดี
ซิงเฉินดูเหมือนจะกลายเป็นคนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ไปแล้ว ส่ายหน้าทำท่าทางน่าสงสาร "เจ็บมากเลย"
เจียงเหวินเยี่ยนที่ไม่มีทั้งน้ำแข็งประคบเย็นและผ้าขนหนูประคบร้อน ทำได้เพียงค่อยๆ เป่าลมใส่หลังมือซิงเฉินเบาๆ ภาวนาให้ไออุ่นจากลมหายใจช่วยบรรเทาความเจ็บปวดลงได้บ้าง