เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ซิงเฉินสติแตก
“เป็นวันที่ยาวนานจริงๆ จบสักที” ทันทีที่เข้าสู่ช่วงพักนอกจอ เจียงเหวินเยี่ยนก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนโซฟาทันที
พอเปลี่ยนกลับมาใส่ชุดลำลองที่สะอาดสะอ้านและไร้กลิ่นคาวเลือด เจียงเหวินเยี่ยนก็สูดดมกลิ่นน้ำยาซักผ้าเข้าปอดอย่างหลงใหล ตระหนักซึ้งเลยว่าความเรียบง่ายนี่แหละคือความสุขที่แท้จริง
ซิงเฉินที่ยืนมองเจียงเหวินเยี่ยนชื่นชมตัวเองตั้งแต่ต้นจนจบพลอยติดนิสัยไปด้วย เขายกแขนเสื้อขึ้นมาจ่อปลายจมูกแล้วลองสูดดมดูบ้าง
ก็แค่กลิ่นธรรมดาๆ แต่พอเทียบกับกลิ่นสนิมเลือดคละคลุ้งตอนบาดเจ็บในเกมแล้ว กลิ่นนี้ถือว่าเป็นของวิเศษจากสวรรค์เลยทีเดียว
ไม่แปลกใจเลยที่จู่ๆ เจียงเหวินเยี่ยนจะเกิดอาการเสพติดกลิ่นผ้าซักขึ้นมา
“เมื่อกี้มีเรื่องหนึ่งที่ฉันยังไม่มีโอกาสได้บอก”
ซิงเฉินเพิ่งจะเกริ่นขึ้นมาได้แค่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
เจียงเหวินเยี่ยนเดินไปเปิดประตู ฟางหยวนกับเหวินเจี๋ยยืนถือโน้ตบุ๊กทำงานของตัวเองอยู่หน้าห้อง แถมเหวินเจี๋ยยังหิ้วเครื่องดื่มมาสองขวด ถั่วหนึ่งกล่อง และผลไม้หั่นชิ้นอีกสองกล่อง
เหวินเจี๋ยยิ้มอย่างเกรงใจ “อาจารย์เจียง รบกวนเวลาสักครู่นะครับ พอดีต้องมาคุยเรื่องเตรียมงานไลฟ์รีแอคชัน”