เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 บูชายัญคนเป็น
พอก้าวขึ้นบันไดขั้นสุดท้าย เจียงเหวินเยี่ยนก็เอามือเท้าเข่ายืนหอบแฮ่ก ก่อนจะเงยหน้ามองซิงเฉิน "ผู้เล่นขอใช้สิทธิ์ยื่นคำร้องอย่างเป็นทางการ ให้รื้อบันไดพวกนี้ทิ้งซะ"
ซิงเฉินโบกมืออย่างหมดเรี่ยวแรง ตอบกลับเสียงอ่อย "กลับออกไปเมื่อไหร่จะลบทิ้งให้หมดเลย"
แต่ก็เป็นเพียงคำพูดล้อเล่นคลายเครียดเท่านั้น ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องผ่านด่านนี้ไปให้ได้ก่อน
รอบแท่นบูชายัญรายล้อมไปด้วยกองไฟ ตรงกลางมีแท่นบูชาทรงกลมขนาดเล็กกว่าตั้งอยู่ บนแท่นว่างเปล่าไร้สิ่งใด แต่กลับมีควันสีเขียวจางๆ ลอยพุ่งตรงขึ้นสู่เบื้องบน
นอกจากพายุทรายสีเหลืองที่ฟุ้งกระจาย พอก้าวขึ้นมาถึงที่สูงแห่งนี้ ดูเหมือนจะมีหมอกบางๆ ปกคลุมอยู่อีกชั้นหนึ่ง
บนแท่นบูชาไม่มีคนอยู่ แต่เสียงขับร้องและเสียงสวดมนต์ยังคงดังก้องไม่ขาดสาย
เพราะบนแท่นบูชายัญแค่ไม่มีมนุษย์ แต่ไม่ได้แปลว่าไม่มีภูตผีวิญญาณ
บนลานกว้างแห่งนี้มีวิญญาณอยู่ไม่ต่ำกว่าร้อยตน
พวกมันล้วนห่มผ้าป่านสีขาวดิบ บนศีรษะปักขนนกสีขาวเรียวยาว ในมือถือรวงข้าวคนละหนึ่งรวง ปากพึมพำคาถาพลางเดินวนรอบแท่นบูชาไม่หยุด