เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ฤดูติดสัด
ซิงเฉินถูกเจียงเหวินเยี่ยนลากจนเดินโซซัดโซเซ แทบจะทรงตัวไม่อยู่
แต่มือข้างที่ไม่ได้สัมผัสโดนปลาดุกปีศาจของเจียงเหวินเยี่ยนกลับกุมมือเขาไว้แน่น ไออุ่นร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านมาจากฝ่ามือทำเอาเขาพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
จนกระทั่งเจียงเหวินเยี่ยนเริ่มรู้สึกตัวว่าฝีเท้าของซิงเฉินช้าลงเรื่อยๆ จนแทบจะตามไม่ทัน เขาถึงได้ค่อยๆ ผ่อนฝีเท้าลง
ทว่าเขาไม่ยอมหันหลังกลับไปมอง เมื่อกี้ตอนฆ่าปลาดุกปีศาจ มีเมือกกระเด็นมาโดนหัวเขานิดหน่อย ตอนนี้ทรงผมของเขาต้องดูไม่ได้แน่ๆ
ซิงเฉินไม่ชอบเห็นเขาน่าเกลียดและหมดสภาพ ดังนั้นจะให้ซิงเฉินเห็นสภาพตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!
“เดี๋ยวก่อน!” ซิงเฉินปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอได้ในที่สุด ก่อนจะเค้นเสียงลอดไรฟันออกมา
“มีอะไรเหรอ” เจียงเหวินเยี่ยนหยุดเดิน ถามโดยไม่หันกลับมามอง
ซิงเฉินยืนพักหายใจอีกครู่หนึ่งถึงได้ตอบ “อากาศหนาวขนาดนี้ นายลงไปอาบน้ำในแม่น้ำไม่ได้นะ”
สิ้นคำพูดนี้ แม้แต่เสี่ยวหวัง เสี่ยวเทียน และเสี่ยวฝูที่ตอนแรกวิ่งแย่งกันนำหน้าไปไกลยังหยุดชะงัก