เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 แถวนี้อาจมีผู้เล่นตัวจริงอยู่
"นี่มันอะไรน่ะ" เจียงเหวินเยี่ยนเพ่งมองเท้าของเสี่ยวหวัง แต่ก็นึกไม่ออกว่ามันคืออะไร
ซิงเฉินผู้รอบรู้นึกย้อนถึงเสียงที่ได้ยินเมื่อครู่ พลางสูดกลิ่นประหลาดที่ลอยอวลอยู่ในอากาศ ก่อนจะก้มมองก้อนวัตถุต้องสงสัยที่ตกเกลื่อนพื้น
ครู่หนึ่งเขาก็สรุปออกมาอย่างมีเหตุผล "มูลลา"
"ฮ่าๆๆ!" เจียงเหวินเยี่ยนผู้ไร้ความเห็นอกเห็นใจระเบิดเสียงหัวเราะลั่น ตัวสั่นเทิ้มด้วยความขำ ทำเอาเสือโคร่งผู้รักความสะอาดคำรามใส่ด้วยความโมโห แถมยังทำท่าจะกระโจนเข้ามากัด
"เสี่ยวหวัง" ซิงเฉินเอ่ยปราม "อย่าซน"
จากนั้นเขาก็สะบัดมือเป็นสัญญาณให้เสี่ยวหวังสะบัดมูลลาออกจากอุ้งเท้าก่อน
เสี่ยวหวังทำตามอย่างว่าง่าย แต่พอสะบัดออกไปแล้ว มันก็ยังคงหดอุ้งเท้าข้างนั้นค้างไว้ไม่ยอมวางลงพื้น จิตใจของมันบอบช้ำอย่างหนัก
ซิงเฉินเขย่งปลายเท้าเดินออกไปข้างนอก คอยหลบเลี่ยงมูลลาบนพื้นอย่างระมัดระวัง พอเดินผ่านเจียงเหวินเยี่ยนก็ตวัดสายตาค้อนใส่ทีหนึ่ง
"เดี๋ยวนายต้องอาบน้ำให้เสี่ยวหวัง ตอนนี้ไปหาต้นหอมกับสะระแหน่มาก่อน"