เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ทำไมถึงใช้วิธีปฐมพยาบาลแบบมนุษย์?
ซิงเฉินขนลุกซู่ด้วยความสะอิดสะเอียน อดไม่ได้ที่จะเอนตัวถอยหลังหนี ออกห่างจากนักแสดงเจ้าบทบาทที่กำลังอินจัดคนนี้
"ผ้าเช็ดหน้าอย่าเพิ่งทิ้ง เอาไปซักในทะเลสาบแล้วตากให้แห้งด้วย"
"ได้เลย!" เจียงเหวินเยี่ยนลุกขึ้นยืนอย่างร่าเริง แทบจะฮัมเพลงวิ่งเหยาะๆ ไปที่ริมทะเลสาบ แล้วลงมือซักผ้าเช็ดหน้าในน้ำที่ใสสะอาดจนมองเห็นก้นสระ
ได้ผลดีเกินคาด แค่ประโยคเดียวก็ทำให้ซิงเฉินรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจ ดูซิว่าต่อไปยังจะกล้าแกล้งเขาอีกไหม
พอนึกถึงสีหน้าและปฏิกิริยาของซิงเฉินเมื่อครู่ เจียงเหวินเยี่ยนก็แทบจะหลุดขำออกมา มือที่ขยี้ผ้าเช็ดหน้ายิ่งออกแรงมากขึ้นไปอีก
เป็นไปตามที่ซิงเฉินคิดไว้ไม่มีผิด เจียงเหวินเยี่ยนมัวแต่จมอยู่กับโลกแห่งการแสดงของตัวเอง จนไม่ทันสังเกตเลยว่าเท้าซ้ายถูกอะไรบางอย่างพันรัดเอาไว้แล้ว
พอซักเสร็จเรียบร้อย เจียงเหวินเยี่ยนก็บิดผ้าเช็ดหน้าจนหมาด ยืนขึ้นแล้วคลี่ผ้าเช็ดหน้าวางทาบลงบนฝ่ามือ
ผ้าเช็ดหน้ากระต่าย จะมีบัฟลับซ่อนอยู่ไหมนะ?
เจียงเหวินเยี่ยนจ้องผ้าเช็ดหน้าจนตาแทบจะทะลุออกมาเป็นดอกไม้ แต่ก็ไม่เห็นความผิดปกติอะไรเลยสักนิด