กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ร้านลูกกวาดของเหวยเจีย
ผนังเพชรที่ดูคุ้นตา บนแผนที่มหาทวีปที่แขวนอยู่บนผนังนั้น ขอบเขตที่คำว่าเมืองเสียนอวี๋ครอบคลุมอยู่ยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
บนโต๊ะกลมที่วางอยู่ด้านหน้ายังคงมีบุคคลลึกลับจำนวนเท่าเดิม
หนึ่งในนั้นคือไซเอ่อร์ฝูที่เคยไปเมืองเสียนอวี๋มาแล้วครั้งหนึ่ง
ชายที่นั่งหัวโต๊ะกลมสวมชุดคลุมสีดำที่มีรูปแบบเดียวกัน แต่สีสันกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ที่เอวคาดด้วยเชือกสีขาว
“ไซเอ่อร์ฝู เมืองเสียนอวี๋ที่คุณพูดถึงเป็นอาณาเขตพักตากอากาศที่ไร้พิษสง” เสียงของชายหนุ่มเย็นชา สายตาของเขาทำให้ไซเอ่อร์ฝูรู้สึกหวาดหวั่น “แล้วเมืองเสียนอวี๋ในตอนนี้ล่ะ? คุณยังคิดว่าใช่หรือไม่?”