กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 ถ้วยใบไม้เส้นใบโปร่งใส
พวกคนแคระไม่ได้มีความรู้สึกชื่นชอบมนุษย์เท่าใดนัก
แต่ก็ไม่ได้มีความเป็นศัตรูต่อมนุษย์อย่างเต็มเปี่ยมเหมือนพวกก็อบลิน
ทันทีที่เห็นเจิ้งซือหมิน พวกเขาก็ล้อมวงรอบตัวเขาแล้วกวาดสายตามองสำรวจทุกรายละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า
เขาถูกมองจนรู้สึกหนังหัวชาไปหมด จึงหันไปถามฉือเอินที่มุมห้องอย่างอ่อนแรงว่า “ท่านเจ้าอาณาเขตจะขายผมทิ้งหรือครับ?”
“ชั่วคราวคงยังไม่” ฉือเอินตอบอย่างจริงจัง
เจิ้งซือหมินที่เพิ่งถอนหายใจโล่งอก ก็รู้สึกว่าลมหายใจพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีกครั้ง
ที่ว่าชั่วคราวคงยังไม่นั่นมันหมายความว่ายังไงกัน?????
คนแคระชุดเอี๊ยมถาม “แบบแปลนที่คุณวาดนั่นน่ะหรือ?”
“ใช่ครับ” เจิ้งซือหมินก้มหน้าลงสบตาเขา