กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 มนุษย์กระต่ายผู้ไม่ได้ขี้ขลาดอย่างที่คิด
อีหลู่และสือโถวชาวเผ่าวัวตื่นขึ้นมาก็เป็นวันถัดไปแล้ว
ดูจากท่าทางที่พวกเขาเดินโซเซพอเห็นใครก็คุกเข่าโขกศีรษะให้ เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ของพวกเขาคงยากลำบากอย่างยิ่ง
แม้ลั่วซือจะเห็นใจชะตากรรมของพวกเขา แต่ก็ไม่สามารถรับปากอะไรได้ ทำได้เพียงถามก่อนว่าที่ซ่อนของคนในเผ่าพวกเขาอยู่ห่างจากที่นี่เท่าใด
ชาวเผ่าวัวเพิ่งได้สติ สมองยังหมุนไม่ทัน จึงพึมพำนับนิ้ว “เดิมทีอยู่ห่างไกลมาก หลังจากช่วยมนุษย์กวางก็เหลือห้าร้อยลี้ ช่วยมนุษย์กระต่ายก็เหลือสามร้อยลี้ แล้วยังช่วย...”
เมื่อได้ยินเขาแจกแจงวีรกรรมของเผ่าตน ลั่วซือทั้งเลื่อมใสศรัทธาและไม่ลืมที่จะถามว่า “มนุษย์กระต่ายมีกี่คน”