กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 พี่ใหญ่ใจป้ำ
เมื่อมาถึงเมืองเสียนอวี๋ ก็บังเอิญพบกับหน่วยเก็บรวบรวมและหน่วยสัตว์อสูรกำลังเดินทางกลับพอดี
ลั่วซือมีบุคลิกอ่อนโยน จึงสามารถพูดคุยกับผู้คนได้อย่างง่ายดาย
เธอเดินเข้าไปใกล้กลุ่มคน แล้วเอ่ยถามผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูอายุไล่เลี่ยกับเธอ
“คุณคะ ข้างนอกสัตว์อสูรคลุ้มคลั่งกันหมดแล้ว พวกคุณยังกล้าออกนอกอาณาเขตอีกเหรอคะ?”
หญิงวัยกลางคนคนนั้นเมื่อถูกเรียกเช่นนั้น แววตาก็ฉายความระแวดระวังขึ้นมาทันที ก่อนจะยิ้มตอบ “พวกเราคนเยอะขนาดนี้ ปลอดภัยมากค่ะ”
ลั่วซือถาม “ออกไปเก็บอะไรกันเหรอคะ?” เธอเห็นว่าหญิงตรงหน้ามีระดับไม่เกิน 20 ในหน่วยเช่นนี้ย่อมไม่ได้รับหน้าที่ล่าสัตว์อสูร แล้วเธอจะทำอะไรได้ล่ะ? ย่อมต้องเป็นงานที่ไม่จำกัดระดับและอายุ ซึ่งก็มีเพียงการเก็บ