เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ผู้เล่นรวมตัว จุดหมายคือหมู่บ้านเสียนอวี๋
“คุณเป็นขนาดนี้แล้ว ยังจะมานั่งเย็บกระเป๋าหนังอะไรอีก?”
คนที่พูดมีผมยาวสลวยถึงเอว ถูกมัดไว้อย่างแน่นหนาด้วยเชือกหนังสัตว์ แม้บนใบหน้าจะมีคราบสกปรกอยู่บ้าง แต่ก็ยังดูออกว่าเป็นคนที่มีเครื่องหน้าหมดจดงดงาม
เธอขมวดคิ้วมองไปยังอาสะใภ้ที่ดูอิดโรยอยู่ภายในรถเทียมสัตว์อสูร
อาสะใภ้เห็นได้ชัดว่ากำลังทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดบางอย่าง มือที่กำลังร้อยด้ายไม่หยุดนิ่ง นางฝืนยิ้มออกมาแล้วกล่าวว่า “ยังไงก็ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อตอบแทนเธอ”
ขาของอาสะใภ้ถูกสัตว์อสูรกัดเป็นแผลฉกรรจ์ เลือดสด ๆ ไหลออกมาไม่หยุด ความเจ็บปวดแล่นพล่านไม่ขาดสาย แต่ก็ยังพอมีลมหายใจรวยรินไม่ถึงกับสิ้นใจ
เด็กสาวที่ชื่อลูลู่คนนี้มาพบเข้า จึงแบกนางมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตใหญ่