กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 ใครบอกว่าฉันอู้งาน ฉันจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด
ด้านนอกถ้ำ ท้องฟ้าเริ่มมืดสลัว แสงสลัววูบวาบส่องประกายอยู่บนผนังหิน
ควันไฟจาง ๆ อบอวลไปทั่วถ้ำ พวกก็อบลินต่างถือถ้วยที่ขัดเกลามาอย่างประณีต ในถ้วยคือโจ๊กผักร้อน ๆ ที่มีเส้นเนื้อลอยอยู่เป็นสาย
เหล่าก็อบลินร่างผอมแห้งดื่มโจ๊กอย่างรวมสมาธิ ดวงตาเป็นประกายด้วยความอิ่มเอม ราวกับว่าโจ๊กถ้วยนี้คืออาหารที่อร่อยที่สุดที่พวกเขาเคยลิ้มลอง
ฝั่งตรงข้าม มนุษย์สัตว์เผ่าเสือที่ไม่คุ้นเคยกับการดื่มโจ๊ก กำลังกินเนื้อสัตว์อสูรที่พวกก็อบลินย่างไว้ให้
ดื่มโจ๊กจนหมดถ้วย แล้ววางถ้วยลงอย่างระมัดระวัง
ย่าภูตดินถามอย่างเขินอายเล็กน้อยว่า “พวกคุณได้กินของแบบนี้ในอาณาเขตบ่อยแค่ไหนกัน?”