กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ของขวัญที่นับได้
ท้องฟ้าดูเหมือนจะยังคงมีเมฆดำมืดปกคลุมหนาแน่น
อากาศในอาณาเขตอบอวลไปด้วยความชื้นและกลิ่นที่ชวนให้หายใจไม่ออกเล็กน้อย
คล้ายกับกลิ่นเน่าเปื่อยที่เกิดจากการผสมกันระหว่างฝนดำและผืนดิน
ฉือเอินได้สติขึ้นมาในทันที เธอหยิบน้ำหอมที่เฉินซือทำขึ้นจากมิติแล้วฉีดพ่นอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นหอมสดชื่นของผลไม้ผสมผสานกับกลิ่นดอกไม้ค่อย ๆ ขับไล่กลิ่นเหม็นในห้องออกไป ฉือเอินจึงกลับมาหายใจได้ตามปกติ
เดิมทีตั้งใจจะไปทานข้าวที่โรงอาหาร แต่ตอนนี้คงไม่ต้องคิดแล้ว คาดว่าโรงอาหารวันนี้คงจะเงียบเหงาที่สุด
ทันทีที่ถึงสำนักงาน เฉินซือพร้อมกับพลเมืองอาณาเขตอีกสองสามคนที่ฉือเอินไม่ค่อยคุ้นหน้าก็เดินเข้ามาหา