กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 คณะละครสัตว์
ชายคนนั้นหมอบอยู่บนพื้นแล้วร้องขอชีวิตไม่หยุด “ผมผิดไปแล้ว! ผมผิดไปแล้ว! ผมไม่น่าหน้ามืดตามัว! ผมไม่น่าจงใจไปแตะต้องคุณเลย! ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วย!”
คำพูดของชายคนนั้นเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาด ทำให้คนที่เพิ่งจะยืนดูเรื่องสนุกเมื่อครู่อยากจะตายให้ได้ ที่แท้แกก็จงใจไปแตะต้องเขา! แตะเสร็จยังจะมาใส่ร้ายอีก! ฉันมาเจอแกนี่ซวยไปแปดชาติจริงๆ! ถ้าท่านผู้นี้ไม่ฆ่าแก แกก็อย่าหวังว่าจะได้มีชีวิตอยู่ต่อเลย!
ฉือเอินไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่หยิบมือที่ถูกแช่แข็งจนพังของเขาออกไปโยนให้สุนัขกินข้างนอก
ด้านนอกศูนย์ภารกิจมีคนล้อมเป็นวงกลมมานานแล้ว พวกเขาทุกคนต่างจ้องมองการกระทำของชายหญิงตรงหน้าอย่างไม่วางตา