กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 การค้าไร้ต้นทุนและการขายแบบพ่วง
ส่งแขกคนสุดท้ายกลับไป ร้านเล่นแร่แปรธาตุก็ปิดทำการในวันนั้น
เวลานี้โคมไม้ไผ่หน้าร้านสว่างไสวขึ้นแล้ว
พวกก็อบลินกำลังทำความสะอาดรอบสุดท้ายอย่างเพลิดเพลิน
ขณะกวาดพื้นก็ได้ยินเสียงกรีดร้องแว่วมาจากที่ไกล ๆ “อา! เหรียญทองแดง! เป็นของฉันแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
พวกก็อบลินถูกเสียงหัวเราะนั้นกระตุ้น มือไม้ที่ทำความสะอาดก็ดูเบาสบายขึ้น
……
เช้าวันใหม่มาถึง หลังจากปล่อยตัวเฉื่อยชามาสามวันเต็ม
ในที่สุดฉือเอินก็นอนไม่ติด
เธอสั่งให้อาสือข่านตรวจนับพัดลมจำนวนหนึ่ง เธอต้องออกไปหาลู่ทางการขายและหาความสนุกใส่ตัวด้วย