กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ชนพื้นเมืองที่มาพึ่งพิง
ฉือเอินนั่งอยู่ในสำนักงานศูนย์กิจการหมู่บ้านด้วยความเบื่อหน่าย ไม่มีอะไรให้ทำ ความคิดที่อยากจะตายผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน ปวดหัวเหลือเกิน
ปัจจุบันหมู่บ้านปลาเค็มเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว แน่นอนว่านั่นเป็นสิ่งที่พวกมนุษย์สัตว์คิดกันเอง ฉือเอินกลับรู้สึกว่าที่นี่ไม่มีอะไรเลย ทำอะไรก็ไม่สะดวกสบาย
สถานที่กันดารแห่งนี้ แม้แต่เงาคนก็ยังไม่มี
โชคดีที่ตัวหลินเก๋อทำเกษตรได้เก่งมาก ตอนนี้อาหารหลักได้เปลี่ยนจากโจ๊กผักป่ากลายเป็นมันฝรั่งแล้ว
มันฝรั่งต้องใช้เงินซื้อ ราคาไม่แพง 1 เหรียญทองแดงซื้อได้สี่หัว
ใช้เวลาไม่ถึงวันครึ่งก็เก็บเกี่ยวได้สองรอบ ผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ยังสามารถนำไปเป็นเมล็ดพันธุ์เพื่อปลูกต่อได้อีก