กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 263 ความเสียดายในใจ พิธีที่ติดค้างเจ้าไว้
ม่านราตรีโรยตัวลงต่ำ ภายในจวนจิ้งอ๋องเงียบสงบยิ่ง บรรดาเด็ก ๆ ต่างหลับใหลกันหมดแล้ว ภายในห้องนอนใหญ่ของเรือนหลาน เปลวเทียนไหวระริก ส่องสะท้อนเงาร่างสองสายที่อิงแอบแนบชิด
อวิ๋นทิงหลานเพิ่งปลดปิ่นและห่วงประดับออก เส้นผมดำขลับดุจน้ำหมึกสยายลงบนหัวไหล่ กำลังถือตำราแพทย์เล่มหนึ่งพิงหมอนนุ่มพลิกอ่าน เซียวเจวี๋ยล้างหน้าล้างตาเสร็จสิ้นก็นั่งลงข้างกายนาง ยื่นมือไปรับตำราในมือนางมาวางไว้บนโต๊ะเตี้ยด้านข้างอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง
“อ่านยามค่ำคืนจะเสียสายตา” เขาเอ่ยเสียงแผ่วเบา
อวิ๋นทิงหลานยิ้มบาง ๆ มิได้เอื้อมไปหยิบกลับมา เพียงเอนกายพิงเขาอย่างเกียจคร้าน เซียวเจวี๋ยยื่นมือออกไปโอบกอดนางไว้ ให้นางพิงไหล่ตนเองได้อย่างสบายยิ่งขึ้น คนทั้งสองมิได้เอ่ยปากสิ่งใด ดื่มด่ำกับช่วงเวลาอันเงียบสงบที่หาได้ยากยิ่งหลังผ่านพ้นวันที่ยุ่งเหยิงมาทั้งวัน