กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 261 มองไปข้างหน้าสู่อนาคต ความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด
คำสารภาพอันหนักแน่นของเซียวเจวี๋ยเปรียบเสมือนสุรารสเลิศอันหอมหวานเข้มข้นที่สุด ทำให้ทุกคนรู้สึกมึนเมาอยู่บ้าง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอ่อนโยนและความอิ่มเอมใจอันล้นปรี่จนมิอาจคลี่คลาย เมฆหมอกในอดีตถูกปัดเป่าจนหมดสิ้น ความสุขในปัจจุบันกุมไว้ในมืออย่างแน่นหนา เช่นนั้นแล้ว อนาคตเล่า
แสงจันทรายังคงนุ่มนวล ลมยามค่ำยังคงอบอุ่นสบาย ทว่าหัวข้อสนทนาใต้ระเบียงกลับแปรเปลี่ยนจากการหวนรำลึกอดีตไปสู่การมุ่งมองไปยังเบื้องหน้าโดยไม่รู้ตัว
อวิ๋นเคอเป็นคนแรกที่หลุดพ้นจากห้วงอารมณ์ซาบซึ้ง เด็กน้อยมีเรี่ยวแรงล้นเหลือ มักจะเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นต่อสิ่งแปลกใหม่อยู่เสมอ เขานอนหมอบอยู่บนโต๊ะ เท้าเล็ก ๆ สองข้างแกว่งไปมาอยู่ด้านหลัง ดวงตากลมโตกลอกไปมา มองดูพ่อที มองดูแม่ที แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา “เสด็จพ่อ ท่านแม่ เช่นนั้นพวกเราในวันหน้าเล่า วันหน้าจะเป็นเช่นนี้ตลอดไปหรือไม่ หรือว่าจะมีความแตกต่างอันใด”
คำถามของเด็กคนนี้มักจะตรงประเด็นเสมอ