ตอนที่ 254 นามระบือ "จวิ้นอ๋องเทพกสิกรรม

ตอนที่ 254 นามระบือ "จวิ้นอ๋องเทพกสิกรรม

วีรกรรมของอวิ๋นเซิงที่น้อมถวายทั้งเมล็ดพันธุ์และวิชา อีกทั้งยังปฏิเสธการปูนบำเหน็จรางวัล ราวกับติดปีกบินออกจากเมืองหลวง ร่อนลงสู่ท้องทุ่งนาอันกว้างใหญ่ไพศาล

แรกเริ่มเดิมที ยามที่เหล่าชาวนาได้ยินชื่อ “เจียเหอ” ยังคงครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย ด้วยว่าตลอดพันร้อยปีที่ผ่านมา การหากินบนผืนดินล้วนต้องพึ่งพาสวรรค์เมตตา จะมี “เมล็ดพันธุ์เทพ” ใดที่เพิ่มผลผลิตได้เท่าตัวจริงหรือ เกรงว่าจะเป็นลูกไม้ใหม่ที่พวกขุนนางนายท่านในเมืองหลวงคิดขึ้นมาเพื่อขูดรีดพวกตนกระมัง

ทว่า เมื่อขุนนางแห่ง “สำนักเจียเหอ” ที่สำนักเกษตรหลวงจัดตั้งขึ้นใหม่ นำพันธุ์ดั้งเดิมที่อวิ๋นเซิงคัดสรรด้วยตนเองและบันทึกส่วนตัวไม่กี่เล่มอันละเอียดถี่ถ้วนจนทำให้ตกตะลึง แยกย้ายกันไปยังจวนมณฑลต่าง ๆ เพื่อสร้าง “แปลงเมล็ดพันธุ์หลวง” รุ่นแรก เสียงเคลือบแคลงสงสัยก็เริ่มสั่นคลอน

ขุนนางสำนักเกษตรหลวงเหล่านั้น แต่ละคนประหนึ่งประคองของวิเศษล้ำค่า ยามมองเมล็ดพันธุ์สีทองอร่าม แววตาเปี่ยมความคลั่งไคล้จนน่ากลัว พวกเขาปฏิบัติตามบันทึกส่วนตัวอย่างเคร่งครัด ทั้งการเลือกผืนดิน การเพาะกล้า การผสมเกสร การกำจัดแมลง... ทุกขั้นตอนล้วนพิถีพิถันไม่ตกหล่น ท่าทีเข้มงวดจริงจังนั้น ยิ่งกว่าความเลื่อมใสที่มีต่อป้ายวิญญาณต้นตระกูลของตนเองเสียอีก