กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 250 การปลอบโยนและคำมั่นของอวิ๋นทิงหลาน
“พฤติกรรมเด็กน้อย” ของเซียวเจวี๋ยในช่วงนี้ กลายเป็นความลับอันแสนหวานที่รู้กันทั่วภายในจวนจิ้งอ๋อง อวิ๋นทิงหลานมองเห็นอยู่ในสายตาและอบอุ่นอยู่ในหัวใจ ทว่าขณะเดียวกันก็ตระหนักได้ว่า หากขืนยังไม่ยอมมอบยาคลายกังวลให้ท่านอ๋องจอมดื้อรั้นผู้นี้สักเม็ด เกรงว่า “รสเปรี้ยวจากความหึงหวง” ภายในจวนอ๋องคงต้องตลบอบอวลไปอีกหลายวัน มิแน่ว่าวันใดวันหนึ่งเขาอาจทำเรื่องที่ชวนให้หัวเราะมิได้ร่ำไห้มิออกยิ่งกว่านี้ขึ้นมาอีก
ยามเย็นวันนั้น แสงสนธยาแผ่กระจายเต็มท้องฟ้า หลังจากอวิ๋นทิงหลานจัดการธุระในมือเสร็จสิ้น ก็เอ่ยถามองครักษ์จนทราบว่า ทันทีที่ท่านอ๋องเลิกประชุมราชสำนักก็กลับมายังห้องหนังสือ จวบจนบัดนี้ยังมิได้ออกมาเสวยอาหารเลย นางเข้าใจกระจ่างแจ้งแก่ใจ จึงสั่งให้ครัวเล็กเตรียมกับข้าวรสเบาๆ สองสามอย่างและโจ๊กขาวหนึ่งชาม ก่อนจะถือกล่องใส่อาหารด้วยตนเอง มุ่งหน้าตรงไปยังห้องหนังสือของเซียวเจวี๋ย