ตอนที่ 245 งานเลี้ยงใหญ่แห่งสายตาและวัฒนธรรม

ตอนที่ 245 งานเลี้ยงใหญ่แห่งสายตาและวัฒนธรรม

ช่วงเวลาตระเตรียมงานอันเร่งรีบครึ่งเดือนผ่านพ้นไปในพริบตา ในที่สุดวันแห่งงานเฉลิมฉลองหมื่นแคว้นก็มาถึง

ยามอรุณ เมื่อแสงตะวันแรกสาดส่องทะลุผ่านชั้นเมฆ ลงมายังลานกว้างใหญ่โตใจกลางเมืองหลวง ผู้คนที่ตื่นเช้าทุกคนต่างตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

ลานกว้างที่เดิมทีเวิ้งว้างว่างเปล่า ยามนี้ถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่ใช้สอยหลายส่วนอย่างชาญฉลาด บริเวณแขกคนสำคัญตั้งไว้ด้วยแท่นชมพิธีที่ปลูกสร้างขึ้นอย่างประณีต ชายคางอนรับชั้นคาน เสาสลักขื่อระบายสี โอ่อ่าตระการตาแต่ไม่ทิ้งความงามสง่า สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือผ้าม่านแพรไหมผืนยักษ์ที่โอบล้อมรอบแท่นชมพิธี ซึ่งเป็นฝีมือของ “หอผ้าไหมอวิ๋นจิ่น” ภายใต้แสงแดด ลวดลายมังกรหงส์มงคลและทัศนียภาพหมื่นลี้ที่ช่างฝีมือปักซูบรรจงปักไว้นั้นทอประกายแสงแวววาว ฝีเข็มอันละเอียดอ่อน สีสันอันอิ่มเอิบ ราวกับคลี่ม้วนภาพวาดที่งดงามที่สุดออกกลางเวหา เมื่อสายลมพัดผ่าน ผืนแพรไหมอันนุ่มนวลก็พลิ้วไหวประดุจระลอกคลื่นน้ำ งดงามเสียจนทำให้แทบหยุดหายใจ

“สวรรค์ช่วย...นี่ นี่มันแพรไหม เกรงว่าเครื่องบรรณาการระดับเลิศล้ำที่สุดของเจียงหนานก็คงเพียงแค่นี้กระมัง” ขุนนางเฒ่าสังกัดกรมพิธีการผู้หนึ่งแหงนศีรษะ พึมพำกับตนเอง เขาจำได้อย่างแม่นยำว่า ในงบประมาณที่กรมคลังยื่นเสนอมาแต่แรกนั้น ไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝันว่าจะใช้ผ้าชั้นเลิศระดับนี้