เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 240 พลังสะกดข่มเหล่าผู้กล้า
บนลานฝึกทหาร เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องยินดียังมิทันสงบลงโดยสิ้นเชิง บรรยากาศอันละเอียดอ่อนแฝงกลิ่นอายท้าทายสายหนึ่งพลันเริ่มก่อตัวขึ้น ณ ที่นั่งอัฒจันทร์จุดหนึ่ง
นั่นคือที่นั่งของคณะทูตหลายคนที่มาจากชนเผ่าทุ่งหญ้าทางเหนือและอาณาจักรที่ราบสูงทางตะวันตก ดินแดนเหล่านี้มีขนบธรรมเนียมดุดัน นิยมชมชอบพละกำลัง ตั้งบ้านเมืองด้วยกำลังยุทธ์ แม้การฝึกซ้อมของอวิ๋นเหิงและค่ายคมศรเมื่อครู่จะยอดเยี่ยม ทว่าในสายตาพวกเขา อย่างไรเสียก็เป็นเพียง “ลีลาท่าทางภายนอก” เสียส่วนใหญ่ ขาดจิตวิญญาณแห่งการหลั่งเลือดประจัญบานด้วยดาบจริงทวนแท้ ยิ่งเห็นว่าอวิ๋นเหิงเยาว์วัยถึงเพียงนี้ ความดูแคลนในใจก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นหลายส่วน
ในบรรดาคนเหล่านั้น อู๋จู๋ทูตจากชนเผ่าเป่ยตี๋หรงแห่งมั่ว เป็นชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่กำยำ เคราดกรกเต็มใบหน้า เขาลูบหนวดเคราพลางน้อมกายคารวะไปยังทิศทางพระที่นั่งด้วยสุรเสียงดังกังวานดุจระฆังใหญ่ แม้วาจาจะฟังดูนอบน้อม ทว่าความหยิ่งยโสในน้ำเสียงกลับยากจะปกปิด