เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 210 ท่านแม่ ท่านพ่อ ลูกอยากลองดูพ่ะย่ะค่ะ
หลังจากการประชุมครอบครัว เรือนหลานก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันแปลกประหลาด แสงแดดยังคงสดใส เสียงนกยังคงเจื้อยแจ้ว ทว่าในอากาศกลับคล้ายมีสิ่งของหนักอึ้งที่มองไม่เห็นเพิ่มขึ้นมาชั้นหนึ่ง
พวกเด็ก ๆ ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดานี้เช่นกัน อวิ๋นเหิงไม่วิ่งไล่กวดหยอกล้อไปทั่วทั้งลานเรือนเหมือนดั่งวันวานอีกต่อไป แต่กลับยกม้านั่งตัวเล็กมานั่งลงตรงที่ไม่ไกลจากอวิ๋นจิ่ง ในมือกอดกระบี่ไม้เล่มน้อยของเขาไว้ คอยแอบมองพี่ชายใหญ่ที่กำลังอ่านตำราอย่างเงียบสงบอยู่เป็นระยะ อวิ๋นเซิงยิ่งใส่ใจดูแลสมุนไพรของตนมากขึ้น นาน ๆ ครั้งจะคัดเอาต้นที่เขาคิดว่าเติบโตได้ดีที่สุดต้นหนึ่ง มาวางไว้บนโต๊ะหินข้างมืออวิ๋นจิ่งอย่างเงียบเชียบ ส่วนอวิ๋นเจวี๋ยก็สงบเสงี่ยมขึ้นมาก เกาะอยู่บนโต๊ะหินก้มหน้าดูสมุดบัญชี ดีดลูกคิดอันเล็กอย่างแผ่วเบา ไม่ส่งเสียงดังกึกกักเหมือนเมื่อก่อนอีก