เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 การปกป้องและคำอธิษฐานของเหล่าเจ้าตัวเล็ก
ข่าวดีจากภูเขาเมฆสนธยาดุจดั่งลมวสันต์สายหนึ่ง พัดเป่าเมฆหมอกอึมครึมที่ปกคลุมอยู่เหนือสถานีพักม้ามาหลายวันให้สลายไป ทว่าการล้อมปราบยังไม่เสร็จสิ้นขั้นสุดท้าย อีกทั้งบาดแผลของเซียวเจวี๋ยยังคงต้องพักฟื้นร่างกาย การเดินทางจึงต้องล่าช้าออกไปอีก
ทว่าการรอคอยในครั้งนี้ ไม่ได้เปี่ยมไปด้วยความกระวนกระวายใจและความไม่สบายใจอีกต่อไป กลับมีความสงบสุขและความอบอุ่นจาง ๆ หลังผ่านพ้นเคราะห์ภัยเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน
การสนทนาสั้น ๆ ในลานเรือนยามบ่ายวันนั้น ประหนึ่งกุญแจดอกหนึ่งที่ค่อย ๆ เปิดประตูซึ่งปิดสนิทที่ขวางกั้นระหว่างเซียวเจวี๋ยและอวิ๋นทิงหลานออก แม้ทั้งสองจะยังคงไม่มีถ้อยคำสนิทสนมมากมาย ทว่าความเป็นธรรมชาติและความเข้าอกเข้าใจกันในยามอยู่ร่วมกัน กลับแตกต่างจากที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง