กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 134 ค่ายเสบียงหลังแนวศัตรู!
ข่าวที่อวิ๋นเหิงนำมาแจ้งเปรียบดั่งหินยักษ์ก้อนหนึ่งที่ทุ่มลงสู่ผืนทะเลสาบอันสงบนิ่ง ก่อให้เกิดคลื่นระลอกใหญ่ซัดสาดในกระโจมบัญชาการกลาง
เซียวเจวี๋ยตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ส่งจ้าวคั่วนำกลุ่มเล็กหน่วยสอดแนมที่ยอดเยี่ยมที่สุด โดยให้อวิ๋นเหิงอธิบายทิศทางและเส้นทางคร่าว ๆ แล้วลอบแทรกซึมเข้าไปหลังเขาอย่างไร้สุ้มเสียงเพื่อยืนยันความจริง
บรรยากาศภายในกระโจมหนักอึ้งเสียจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้ อวิ๋นทิงหลานกุมมือน้อยของอวิ๋นเหิงไว้แน่น สัมผัสได้ถึงเหงื่อเย็นที่ยังหลงเหลือและอาการสั่นเทาเบา ๆ กลางฝ่ามือของบุตรชาย นางรวบบุตรชายเข้าสู่อ้อมอก ตบหลังเขาเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงต่ำ “ไม่เป็นไรแล้ว เหิงเอ๋อร์ เจ้าทำได้ดีมาก กล้าหาญยิ่งนัก”
อวิ๋นเหิงซุกใบหน้าลงกับอกของท่านแม่ สูดดมกลิ่นหอมสะอาดของหญ้าสมุนไพรอันชวนให้สบายใจนั้น หัวใจที่เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งจึงค่อย ๆ สงบลง อย่างไรเขาก็ยังเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง แรงกระแทกจากภาพเหตุการณ์เมื่อครู่และความตึงเครียดจากการวิ่งหนีสุดชีวิตตลอดทาง บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดผวาย้อนหลัง
สายตาของเซียวเจวี๋ยทอดมองไปยังสองแม่ลูกที่กอดประคองกัน แววตาอันล้ำลึกเปี่ยมไปด้วยอารมณ์อันซับซ้อน บุตรชายคนที่สามของเขาผู้นี้ ยามปกติก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน มีเรี่ยวแรงล้นเหลือจนทำให้ผู้คนปวดเศียรเวียนเกล้า นึกไม่ถึงว่าคราวนี้จะบังเอิญจับพลัดจับผลู จนอาจค้นพบความเคลื่อนไหวสำคัญยิ่งยวดของข้าศึกเข้า