ตอนที่ 132 เหลวไหล!" กับ "โชคดีที่มีเจ้าอยู่

ตอนที่ 132 เหลวไหล!" กับ "โชคดีที่มีเจ้าอยู่

อากาศคล้ายจะแข็งค้างไปชั่วหลายลมหายใจ

สายตาทุกคู่ล้วนจับจ้องไปที่คนทั้งสองซึ่งกำลังสบตากัน ฝ่ายหนึ่งคือท่านอ๋องผู้เด็ดเดี่ยวเปี่ยมกลิ่นอายโลหิตเหล็กที่เพิ่งกลับมาจากสนามรบ ทั่วทั้งร่างยังคงแผ่ไอสังหารอันหนาวเหน็บ อีกฝ่ายคือพระชายาผู้สวมชุดผ้าเนื้อหยาบเรียบง่าย ทว่ากลับสงบนิ่งและผ่อนคลายราวกับมีรัศมีเปล่งประกายในตัวเอง

อวิ๋นทิงหลานละสายตาออกมาก่อน มิใช่เพราะหวาดกลัว แต่เป็นเพราะทหารใต้การดูแลของนางยังต้องการการตรวจรักษา นางก้มหน้ากล่าวกับทหารบนเปลหามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ลักษณะชีพจรสงบลงมากแล้ว กินยาตามเทียบยา พักผ่อนให้ดี ไม่นานก็หายดีแล้ว” ทหารผู้นั้นตื่นเต้นจนพยักหน้าหงึก ๆ แววตาที่มองอวิ๋นทิงหลานเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ ถึงกับลืมทำความเคารพท่านอ๋องที่อยู่ไม่ไกล