กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 ท้ายเล่ม พวกเราคือหลักหนุนหลังของกันและกัน
เมฆหมอกสงครามแถบชายแดนมิได้แปรเปลี่ยนเป็นพิรุณกระหน่ำในทันที ทว่าความกดดันที่มันนำพามากลับแผ่ปกคลุมเหนือฟากฟ้าเมืองหลวงอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจวนจิ้งอ๋อง เซียวเจวี๋ยยิ่งทวีความยุ่งวุ่นวาย มักกลับมาในราตรีสงัด และจากไปอีกครั้งก่อนฟ้าสาง นานทีปีหนจึงจะปรากฏกายร่วมรับประทานสำรับที่เรือนจิ่นหลาน ทั้งยังมาเร็วไปเร็ว ความเคร่งขรึมระหว่างหัวคิ้วไม่อาจปัดเป่าให้สลายไป
เด็ก ๆ สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้อย่างเฉียบไว ทว่าพวกเขามิได้ตื่นตระหนก ทั้งยังมิได้ถอยร่น ตรงกันข้าม พลังอันสงบนิ่งและแน่วแน่สายหนึ่งกลับก่อกำเนิดขึ้นอย่างเงียบเชียบภายในเรือนจิ่นหลาน