กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 115 ความหยั่งรู้ในการเติบโตของเด็กๆ
ม่านราตรีโรยตัวลงต่ำ แสงไฟภายในเรือนจิ่นหลานอบอุ่นละมุนตา ความอึกทึกตื่นเต้นในยามกลางวันสงบลงนานแล้ว กลายสภาพเป็นบรรยากาศอันเงียบสงบและเปี่ยมสุข หลังอาหารค่ำ อวิ๋นทิงหลานมิได้เร่งรัดให้เด็ก ๆ รีบเข้านอนเหมือนเช่นเคย หากแต่ให้พวกเขาอยู่ต่อในห้องอุ่น
อ่างถ่านลุกไหม้อบอุ่น ขับไล่ไอหนาวแห่งต้นฤดูเหมันต์ อวิ๋นทิงหลานนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม เจ้าตัวเล็กทั้งสี่เบียดเสียดคลอเคลียล้อมวงนั่งอยู่บนพรมข้างกายนางเหมือนเมื่อวัยเยาว์ แหงนดวงหน้าเล็ก ๆ มองนาง ดวงตาเป็นประกายระยับใต้แสงตะเกียง
“ท่านแม่ วันนี้เสด็จพ่อเอ่ยชมพวกเราจริง ๆ ด้วยขอรับ!” อวิ๋นเคอยังคงเป็นผู้ที่ตื่นเต้นที่สุด ใบหน้าเล็กแดงปลั่งด้วยความตื่นเต้น อดมิได้ที่จะกล่าวยืนยันความจริงที่ทำให้ตนเบิกบานใจมาตลอดบ่ายอีกครา