กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 311 ใจดับสูญ
"ขุนนางที่รักซ่งรุ่ยมีความชอบในการตรวจสอบเสบียง ให้เลื่อนขั้นเป็นรองเสนาบดีกรมขุนนางขั้นสอง"
ซือหม่ารุ่ยตรัสสุรเสียงดังก้อง
"ฝ่าบาททรงพระปรีชา!"
เฉียนจงกู่ร้องเสียงดัง ประสานมือคุกเข่ากราบลงทันที ตามติดมาด้วยเหล่าเสนาบดีทั้งหกกรม
เวลานี้เหล่าขุนนางที่เหลือไหนเลยจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ต่างพากันคุกเข่าลงตามๆ กันแล้วเปล่งเสียงร้องก้องพร้อมเพรียง
"ฝ่าบาททรงพระปรีชา!"
ขุนนางทุกคนล้วนคุกเข่าลง มีเพียงซ่งรุ่ยเท่านั้นที่ยังคงยืนตระหง่าน โดดเด่นดั่งกระเรียนท่ามกลางฝูงไก่
"ขุนนางที่รักซ่งรุ่ยตรากตรำเหน็ดเหนื่อยติดต่อกันมาหลายวัน จงกลับไปพักผ่อนให้สบายก่อนเถิด พรุ่งนี้เมื่อถึงเวลาออกว่าราชการเช้า เจิ้นจะประกาศความดีความชอบของเจ้าต่อหน้าเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ด้วยตนเอง"
ซือหม่ารุ่ยแสดงสีหน้าเปี่ยมเมตตาเอื้ออาทรราวกับ "เห็นอกเห็นใจผู้ใต้บังคับบัญชา"