กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 302 วิชาสังหารมังกร
เนิ่นนานผ่านไป เสียงกรีดร้องโหยหวนก็เงียบหายไปในที่สุด
ตรงหน้าประตูโรงเตี๊ยม ไอหมอกสีโลหิตสายหนึ่งพวยพุ่งทะลักออกมา
ขุนพลทหารประจำเมืองไม่อาจสะกดกลั้นความสั่นสะท้านในใจไว้ได้
ไอ้ชาติชั่วเอ๊ย นั่นมันหมอกโลหิตมิใช่รึ! ข้าถึงกับได้กลิ่นคาวสนิมเหล็กแล้วเนี่ย!
เมื่อไอสีแดงสลายตัว เฉินเซิ่งก็ก้าวเดินออกมาจากข้างใน แม้ร่างไร้รอยคาวเลือดเปรอะเปื้อน ทว่ากลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดไปทั่ว
เขากวาดสายตามองเหล่าทหารรอบด้านอย่างไร้ความรู้สึก ทั้งที่เห็นชัดๆ ว่าเป็นคนตาบอด ทว่ากลับไม่มีผู้ใดกล้าสบตาด้วยเลยสักคน
"ฮี้..."
แม้กระทั่งม้าศึกก็ยังหวาดกลัวกลิ่นคาวเลือดบนร่างของเฉินเซิ่ง ต่างพากันแหวกทางออกเป็นช่อง
"อี่อ่อ อี่อ่อ"