บทที่ 299 บัญญัติสิบสองประหารขุนนางกังฉิน

บทที่ 299 บัญญัติสิบสองประหารขุนนางกังฉิน

เพราะเหตุใด?

เหตุใดสายน้ำปรารถนาความใส แต่วารีมิอาจกระจ่าง?

เหตุใดขุนเขาปรารถนาความสะอาดบริสุทธิ์ แต่พฤกษามิอาจงอกงาม?

เพราะเหตุใด?

เหตุใดนภากาศปรารถนาความแจ่มใส แต่สายฝนกลับมิยอมหยุดริน?

เหตุใดบ้านเมืองปรารถนาความรุ่งเรือง แต่เหล่าขุนนางกลับมิซื่อตรง?

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จงเข่นฆ่าคืนความผาสุกสดใสให้แก่ผืนแผ่นดินเสีย!

มีเพียงการลงทัณฑ์สถานหนัก มีขุนนางกังฉินเท่าใดก็จงฆ่าให้สิ้นเท่านั้น แม้พวกมันจะชุกชุมดั่งฝูงมัจฉาข้ามคงคา ก็ต้องกวาดล้างให้สิ้นซาก แม้จะหนาแน่นประดุจตะกอนดินโคลนในแม่น้ำ ก็ต้องขุดลอกชำระล้างให้หมดจด

วาจาอันเปี่ยมด้วยจิตสังหารของซ่งรุ่ย ทำให้เฉียนจงขนลุกชันหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ