บทที่ 290 ผู้เข่นฆ่าย่อมถูกเข่นฆ่า

บทที่ 290 ผู้เข่นฆ่าย่อมถูกเข่นฆ่า

หน้าประตูเมืองมณฑลจงถัง

คนทั้งสองฝ่ายอย่างซ่งรุ่ยและเจิ้งเทียนโซ่วก็ไม่ได้มีท่าทีจ้องตากันเขม็ง ยื้อคาราคาซังเหมือนในตอนแรกอีกต่อไป

พวกเขาทั้งหมดต่างหันหน้ามองไปยังทิศทางเดียวกัน

นั่นคือทิศทางของแม่น้ำสายเชี่ยว

ความเคลื่อนไหวจากการต่อสู้ระหว่างเฉินเซิ่งกับหยางชุนช่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่เหลือเกิน

ละอองน้ำสาดกระจายสูงนับพันจั้ง หน้าประตูเมืองมณฑลที่อยู่ห่างออกไปหลายลี้มองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

มองจนผู้คนเหงื่อกาฬไหลชโลมกาย หนังศีรษะชาด้าน ขวัญผวาอกสั่นขวัญแขวน

"เจิ้ง... เจิ้งต๋า หากเจ้าลงมือสุดกำลัง จะสามารถสร้างกระบวนท่าที่ยิ่งใหญ่ปานนี้ได้หรือไม่"

เจิ้งเทียนโซ่วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ในแววตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก