กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 284 ข้าคือกฎเกณฑ์
"จอมยุทธน้อยเฉิน ท่านพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? หรือท่านคิดจะใช้วิธีการสะสางบุญคุณความแค้นตามใจชอบในยุทธภพ มาทำลายกฎเกณฑ์ในแวดวงขุนนางของราชสำนักกัน?"
น้ำเสียงของเตียวโต่วดำดิ่งและมืดมนอย่างยิ่ง
มู่ชุนอ้าปากคิดจะเอ่ย เขาอยากเตือนมิให้เตียวโต่วกำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้ ทว่าท้ายที่สุดก็มิได้พูดออกไป
เตียวโต่วผู้นี้เป็นถึงศิษย์ของอัครมหาเสนาบดีเฉียนจง ทั้งยังภักดีต่ออัครมหาเสนาบดีแต่เพียงผู้เดียว มิเช่นนั้นคงไม่มาวางค่ายกลอุบายนี้ที่อำเภอฝูซาน
"ข้าหมายความว่าอย่างไรน่ะหรือ?"
เฉินเซิ่งหัวเราะเบาๆ พลางกล่าว "ที่ข้าหมายถึงก็คือ สัญญาขายตัวข้าก็ต้องการ สมุดบัญชีข้าก็ต้องการ พวกเจ้าทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ ใครมีความเห็นคัดค้านหรือไม่?"